شبکه ی شاد برای دانش آموزان راه اندازی شد! از تلویزیون شنیدم که هستن خانواده هایی که بچه دبستانی باید بره کار کنه و گوشی هوشمند که هیچی، اصلا تلویزیون هم نداره!

الان می فهمم که ما باید شعار دیگری را هم به خیل شعارهامون اضافه کنم! مرگ بر ظلم! 

ولی خب مرگ بر ظلم سخته! چون همین جاست! بهتره بگیم مرگ بر آووکادو! حداقل توی قاره دیگری هست و نهایتا توی چهارتا مغازه اینجا پیدا شه! سختمون نمیشه!

بله! هموطن عزیزم! تو مرگ بر ظلم نخواهی گفت! من و تو فقط می تونیم سختی بکشیم برای عده ی دیگری بمیریم! ما فقط همینقدر ارزش داریم! چه توقعی داری؟ چه توقعی دارم؟ 

شبکه ی شاد هم آمد که بر سر من بکوبد که در این کشور، گروهی فضا را فتح کرد و کشور من مدرسه ی چادری و کپری را نه! 

ناشاد نباشید!