زندگی خستگی آور است.
مدتی است فکر می کنم خستگی های ما محصول زندگی ما هستند. مرده ها مشمول این برداشت من نمی شوند و برای من هم امکان پذیر نیست از مرده ها اطلاعی کسب کنم. شاید برای صنف خاصی در جامعۀ ما چنین امکانی باشد! ولی برای من نیست!
اگر زندگی می کنم، انرژی مصرف می کنم و این یعنی انسانی خسته در پایان روز، گرسنه سر سفره، محیای یک خواب با کیفیت یا بی کیفیت برای فردا و زندگی جدید و خستگی جدید!
اینه که زندگی خستگی آور است.